KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/13594 E., 2017/1480 K.·Mahkemesi :sulh Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Mart 2017
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 09/07/2015 gün ve 2013/1090-2015/823 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ile katılma yoluyla davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
...) Karar tarihinde yürürlükte bulunan HUMK 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Kanun ile değişik 427/2. maddesi hükmüne göre, miktar veya değeri ....000,00 TL'yi geçmeyen taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar kesindir. Bu miktar karar tarihi olan 09/07/2015 tarihi itibariyle ....890,00 TL'dir.
Dava dilekçesinde 200,00 TL'nin tahsiline karar verilmesi talep edilmiş olup, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı vekilince yerel mahkeme kararının davanın kabulüne yönelik kesimi bakımından temyiz isteminde bulunulmuş olup temyiz istemine konu edilen miktar yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kalmaktadır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, mümeyyiz davalı vekilinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.
2) Davacı vekilinin katılma yolu ile temyiz istemine gelince; davalı vekilinin temyiz dilekçesi katılma yoluyla temyiz isteyen davacı vekiline 28.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği halde HMK'nın geçici 3. maddesi delaletiyle HUMK'nın 433/2. maddesinde öngörülen 10 günlük süreden sonra verilen cevabi temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilmediği ve temyiz harcının da yatırılmadığı anlaşılmaktadır. O halde davalı vekilinin temyiz isteminin miktardan reddedilmiş olması ve ayrıca davacının da temyiz defterine kayıtsız ve harçsız temyiz isteminin usulüne uygun olmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/13594, K. 2017/1480, 13 Mart 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama