Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/14085 K.2016/92

Taraflar arasında görülen davada 15. A verilen 22/09/2011 tarih ve 2011/42-2011/418 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalının nakliye işlerini yaptığını, alacağına karşılık 2009/6828 E. sayılı dosyası ile takibe geçildiğini, bunun üzerine davalı tarafın itirazı üzerine takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptali ile takibin devamını, 23.600 TL alacağın icra takip tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini ve davalının %40 oranında icra inkara tazminatına mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, işbölümü itirazında bulunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, 22.09.2011 tarihli kararla işbölümü itirazının kabulüne karar verildiği, mahkemece duruşmada yüzüne okunmasına rağmen davacı vekilinin yaklaşık iki yıl geçtikten sonra gönderme talebini içerir dilekçe verdiği gerekçesiyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava ve karar tarihi itibariyle yürürlükte olan 11.101976 gün, 76/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, işbölümü ilk itirazının kabulü ile gönderme kararı verilmesi üzerine yine HMUK m. 193/3'de yazılı 10 günlük sürenin yüze karşı verilen usulünce tefhim olunan kararlarda kararın verildiği tarihten itibaren işleyeceğinin belirtilmiş bulunmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.