Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/14481 K.2017/2028

Taraflar arasında görülen davada ... 1....Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2015 tarih ve 2013/101-2015/25 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin inşaat alanında faaliyet gösterdiğini ve bu kapsamda ... nezdinde bir çok tescilli markası bulunduğunu, davalı adına 2006/10902 no’lu marka 25. ve 37. sınıflarda tescilli ise de, davalının fiilen inşaat sektöründe faaliyeti bulunmadığından anılan sınıfta herhangi bir mal veya hizmet üretmediğini oysa, 556 sayılı KHK uyarınca markanın tescil edildiği mal veya hizmet için kullanılması gerektiğini, davalının markasını tescil edilmiş olan 37. sınıfta kullanmadığını ileri sürerek, davalının 37. sınıfta ürettiği herhangi bir mal ya da hizmet bulunmadığının tespiti ve davalı markasının 37. sınıf tescilinin iptali ve kısmi hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markasını tescilli olduğu 37. sınıf yönünden de kullandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının ciddi inşaat faaliyetlerinin devam ettiği, Kıbrıs'ta inşa ettiği otellerin tüm malzemelerinin Türkiye'de gerek davalı şirket ve gerekse dahil olduğu grup şirketlerince temin edildiği,

davalının izni ile markanın grup şirketleri tarafından da kullanıldığı anlaşıldığından davalının izniyle gerçekleşen kullanım ticari anlamda kullanım sayılacağı, davalının inşaat faaliyetlerini bu marka altında sürdürdüğünün kanıtlandığı ayrıca, inşaat faaliyetleri niteliği gereği süreklilik arz etmeyip ancak uygun koşullar oluştuğunda aralıklı olarak da yapılabilen hizmetler olduğundan ve davalının inşaat faaliyetlerini aktif olarak sürdürdüğü,

restorasyon çalışmaları yaptığı, projeler hazırladığı kanıtlandığından markanın belirtilen hizmetler için ciddi olarak kullanıldığı ancak, bunların dışında kalan inşaat hizmetleri arasında köprü, fabrika, kuyu açma hizmetleri, bina yıkım hizmetleri, binaların iç ve dış cephelerinin boyanması hizmetleri, su altı onarım hizmetleri, yol döşeme hizmetleri, fuar tabelalarının ve stantlarının kurulması hizmetleri, inşaat araç gereç ve iş makinelerinin kiralanması hizmetleri, vinç, eskavatör, buldozer, kazı makineleri kiralanması hizmetlerinde kullanıldığının kanıtlanmadığı gerekçesiyle,

davalı adına tescilli 2006/10902 no’lu markanın 37. sınıfta konut vs. inşaat hizmetleri binaların yenilenmesi hizmetleri, inşaat kontrol hizmetleri, inşaat hakkında bilgilendirme hizmetlerine yönelik sınıflar bakımından talebin reddine, bunlar dışındaki 37. sınıf hizmetler bakımından markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir. 1- Dava, kullanmama nedenine dayalı markanın kısmi hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Her ne kadar mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de, 06/01/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi’nin 14/12/2016 tarih, 2016/148 E- 2016/189 K. sayılı kararı ile 556 sayılı KHK’nın 14. maddesinin iptaline karar verilmiştir. Bu itibarla, mahkemece anılan hususta değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir. 2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.