Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/14822 K.2017/2202

Taraflar arasında görülen davada ...Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 23/06/2015 tarih ve 2007/262-2015/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ...'ın "...'' albümünde kullandığı "..." isimli eserin söz ve müziğinin sahibi olduğunu, davalı tarafça, müvekkilinden izin alınmaksızın ve telif ödenmeksizin eserin nakarat ve son kısmında değişiklikler yapıldığını yine, eserin söz ve müziğinin albümün kartonetinde davalı ...'ya ait olduğunun belirtildiğini, müvekkilinin söz konusu müziği 1991 yılında yaptığını, bu eserin kendisine ait olduğunun ...

3. Noterliği’nce 09/09/1996 tarihinde tespit edildiğini, ayrıca 1992 yılında sanatçı-yorumcu ... tarafından çıkarılan ... isimli albümün kartonetinde de müvekkilinin isminin yer aldığını ve aynı sanatçının ...- ... isimli albümünde de müvekkilinin eser sahibi olarak gösterildiğini, ... tarafından çıkarılan "..." adlı albümde de eserin adının ... olarak belirtildiğini, buna karşın ...'ın söz konusu eseri izinsiz kullanarak değişiklikler yaptığını, müvekkilinin mali ve manevi haklarının ihlal edildiğini, diğer davalı ...'nın sözü ve bestesi müvekkiline ait olan eseri kendi adına gösterdiğini, diğer davalı ...

Müzik ve Filmin ise, bu eseri telif bedeli ödemeden yayınladığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminat ile 40.000 TL manevi tazminatın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, eserin müvekkili tarafından 25 yıldır söylendiğini, bunların gerek TRT kayıtlarında gerekse diğer radyo kayıtlarında bulunduğunu, eserin davacı tarafından noterde tasdik edilmesinin bir öneminin olmadığını, davacının eseri kendi adına kaydettirip, tazminat talep etmesinin kötüniyetini gösterdiğini, uzun süredir dava açmamasının da bunu gösterdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının eser sahipliğine ilişkin dosyadaki delillerin yeterli olduğu ve davalılarca davacı lehine oluşan bu karinenin çürütülemediği, FSEK’in 11. m. uyarınca davacının eser sahibi sayılabileceği, eserin izinsiz kullanımı nedeniyle mali ve manevi hak ihlaline uğradığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 500,00 TL maddi ve takdiren 500,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, eser sahipliğine dayalı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, 5846 sayılı FSEK 70/1 maddesi uyarınca 500,00 TL manevi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Ancak, eser sahibi olduğu mahkemece de kabul edilen davacının söz ve müziğinin kendisine ait olduğunu iddia ettiği dava konusu eserin albüm halinde piyasaya sürüldüğü nazara alınarak, ihlal olunan manevi haklarının niteliği ve ihlalin süresi ile boyutu itibariyle somut olayın özelliklerine daha uygun düşen bir miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı miktara hükmedilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.