Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/14887 K.2016/514

Taraflar arasında görülen davada Tüketici Mahkemesi’nce verilen 13/03/2014 tarih ve 2012/1201-2014/446 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı banka şubesi ATM'sine, 26/08/2011 tarihinde kartını ve şifresini kullanarak 4.000,00 TL yatırdığını, para yatırma esnasında, ATM cihazının sürekli parayı dışarı atarak geri verdiğini, bir süre ATM'nin yanında bekleyerek,

kartını tekrar taktığını, yeni işlemler yaptığını ve paranın dışarıya atılmadığından emin olarak ATM'den ayrıldığını, bir hafta sonra bankanın ödemenin yapılmadığını belirttiğini, kameralara bakılması ve ATM'nin incelenmesi talep edilmesine rağmen davalı tarafça aylarca cevap verilmediğini ve paranın iade edilmediğini, davalı banka şubesinde 3 adet ATM bulunduğunu, hangi ATM'nin jurnal kaydının incelendiğinin belli olmadığını, işlemi son 4 hanesi 8014 olan kartıyla, ödemeyi de son 4 hanesi 8015 olan kartına yaptığını, kamera kayıtlarının incelenmesi ile para yatırdığının ortaya çıkacağını,

davalı bankanın ATM cihazında yaşanan arıza sebebiyle parasının kaybolduğunu ileri sürerek, 4.000.00TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının son rakamı ... olan kartla ilgili ... numaralı ATM'de, 05:58:07- 09:15:00 saatleri arasında yapılan herhangi bir işlemin gözükmediği ve davasını ispata elverişli yeterli delil elde edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

1-Dava, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile, davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, 4822 sayılı Kanun'la değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesindeki tüketicinin, "mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi", 3 (h) bendinde tüketici işleminin "mal veya hizmet piyasalarında tüketici ile satıcı-sağlayayıcı arasında yapılan her türlü hukuki işlemi" ifade edeceği, aynı Yasa'nın 2. maddesinde ise, bu kanunun, birinci maddede belirtilen amaçlarla mal veya hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsayacağı belirtilmiştir.

Oysa, somut olayda, bankacılık işleminden kaynaklanan alacak istemi bulunmakta olup, 01/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4. maddesinde tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın bankalara, diğer kredi kuruluşlarına, finansal kurumlara ve ödünç para verme işlerine ilişkin düzenlemelerde, öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava olduğu,

5/2. maddesinde bir yerde asliye ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi dahilinde bulunan ve bu kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan "davalara", asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı, 5/3. maddesinde ise, asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi ve diğer hukuk mahkemeleri arasındaki ilişkinin görev ilişkisi olduğu, bu durumda göreve ilişkin usul hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Ayrıca, 27/11/2013 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak 28/05/2014 günü yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 2. maddesine göre, bu Kanun'un kapsamını "her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamalar" oluşturmakta olup, anılan Kanun'un 3/1-l maddesinde de gerçek ve tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan bankacılık sözleşmeleri tüketici işlemi olarak düzenlenmiş olmakla birlikte, dava tarihi olan 06/11/2012 tarihi itibariyle 6502 sayılı Yasa henüz yürürlükte de bulunmamaktadır.

Görev hususu kamu düzeninine ilişkin olup, yargılamanın her safhasında re'sen gözetilmelidir. Bu itibarla, mahkemece, uyuşmazlığın bankacılık işleminden kaynaklanan ticari dava niteliğinde olduğu, 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un uygulanmasını gerektirir bir hususun bulunmadığı ve dava tarihi itibari ile 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un da yürürlükte bulunmadığı nazara alınarak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.