Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/14892 K.2016/551

Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/07/2015 tarih ve 2012/336-2012/336 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi alacaklı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz talep eden vekili, müvekkili ile davalı .... arasında imzalanan genel kredi sözleşemsine diğer davalıların müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, kredi borcunun vadesinde ödenmemesi üzerine hesap kart edilerek borçlulara ihtarname keşide edildiğini, ancak alacağını tahsil edemediğini ileri sürerek davalı borçluların tüm mal hak ve alacakları üzerine ihtiyati haciz konulmasını talep etmiştir.

Davalılar vekili; müvekkili ...nin bankaya olan borcunu ödediğini, hesaplarından borç tutarının havale yapılması talimatı bulunduğunu, hesapta yeterli bakiye olduğunu savunarak talebin reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; açılana alacak davası kapsamında ihtiyati haciz talep edildiği, ihtiyati hacze karar verebilmek için mahkemenin alacağın varlığına kanaat getirmiş olması getirdiği, alacaklı banka tarafındna hesabın kat edildiği ve bilirkişi rapororundaki tespite göre ihtiyati haciz talep edilmişse de davalıların savunmaları, delillerin nitelikleri ve talep edilen alacağa etki etme ihtimalleri nazara alındığında yaklaşık ispat kurallarına göre inceleme yapılan bu aşamada ihtiyati haciz kararı verilmesini gerektiren şartların bulunmadığı sonucuna varılarak talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz talep eden banka vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, alacaklı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.