Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/14978 K.2016/3772

Taraflar arasında görülen davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/03/2015 tarih ve 2014/168-2015/121 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, ... Şubesinden 29/01/2010 tarihinde gönderdiği kargonun davalı tarafından alıcı ...'a teslim edilmediğini ve gönderinin 03/02/2010 tarihinden bu yana kayıp olduğunu ileri sürerek, 5954,28 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafından gönderilen kolinin değer konulmamış koli olduğundan adi koli olarak değerlendirildiğini, konuya ilişkin posta kolileri yönetmeliğinin 10. maddesinin değer konulmamış kolileri tanımladığını, müvekkili idarenin tazminat sorumluluğunun 78. ve 79. madde ile sınırlandırıldığını, idarenin 74. madde gereğince davacıya tazminat ödeme sorumluluğunun bulunmadığını, davacı tarafından gönderilen kolinin yetkili kişiye teslim edildiğini bildirerek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonunda; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ...'taki arkadaşlarına hediye olarak göndermek için ...'teki bir gümüşçü dükkanından aldığı takıları 29/01/2010 tarihinde ... ile alıcı ...: .../... ad ve adresine göndermek üzere kargoya verdiği, kargonun 03/02/2010 tarihinden bu yana kayıp olduğu, kargonun teslim tesellümüne ilişkin belge incelendiğinde gönderinin ... isimli bir personele teslim edildiği, kargoyu teslim alan personelin ilgili askeri birimde kargoları almakla görevli personel olmadığı,

sürücü olarak görev yaptığı, gönderinin teslim tarihi itibariyle de bu tür gönderileri alma hususunda yazılı veya sözlü bir emir aldığına ilişkin bilgi ve belgenin bulunmadığı, bu nedenle davalı tarafça taşıma sözleşmesi gereğince gönderilen eşyanın alıcıya teslim edilmediği, davalının taşıma sözleşmesinden kaynaklanan yükümlülüğüne aykırı şekilde davranarak davacıya miktarı dosyaya ibraz edilen faturaya göre 5954,28 TL zarar verdiği ve bu zarar ile davalının eylemi arasında illiyet bağının bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, ... tarafından gerçekleştirilen kargo taşıması esnasında gönderinin kaybolmasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Davacı tarafından taşımaya konu gönderinin değerine ilişkin bir not düşülmemiş ve gönderinin cinsi belirtilmemiştir. Bu durumda, davalı yönünden uygulama alanı bulacak kanun hükümleri davaya konu taşıma tarihinde yürürlükte bulunan mülga 5584 sayılı Posta Kanunu 47/1 maddesi ve 50. maddesi ve ...

Kargo ve Kurye Gönderileri Hakkındaki Yönetmeliğinin 49. maddesidir. Buna göre ...'nin sorumlu olduğu hallerde dava hakkı göndericiye ait olup, değer konulmamış bir kolinin kaybolması, çalınması veya hasarı halinde ...

İdaresi, kolinin postaya verildiği yerdeki ve zamandaki gerçek değerini ve hasar halinde uğradığı zarar derecesini gözönüne alarak bir taahhütlü mektup tazminatından az olmamak üzere, kolinin adi posta ücretinin 10 katı tutarında tazminat ödemekle yükümlü tutulmuştur. Kanuni düzenlemeler dikkate alındığında ...'nin, gönderen-davacıya karşı sınırlı sorumluluğu söz konusudur (Y.11.H.D. 2006/13825e.,2008/1027k.).

Bu durumda, ilgili yasal düzenlemeler de dikkate alınarak davacıya ödenmesi gereken tazminat miktarının belirlenmesi için kargo taşıma konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak davacının zarar miktarının belirlenmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde fatura miktarı üzerinden eksik incelemeye dayalı hüküm kurulması doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.