Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/15393 K.2016/377

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 01/07/2014 tarih ve 2013/478-2014/175 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 19.292 TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ithal edilen 8 konteynır emtia için beher konteynırın 150 USD+ KDV ve ardiye ücreti ödenmek suretiyle davalı tarafından boşaltılması hususunda tarafların anlaştığını, davalının ücreti peşin isteyip 8 adet konteynır için faturaları düzenlediğini, müvekkilinin 6.449,39 TL tutan fatura bedellerini ödediğini, davalının 1 adet konteynırın iç boşaltmasını yaptığını, ancak boşaltım esnasında meydana gelebilecek zararın kabulüne yönelik yazılı onay isteminin müvekkilince reddedilmesi üzerine diğer konteynırların boşaltılmasının müvekkilinin kendi fabrikasında yapıldığını,

davalı tarafından boşaltımı yapılmayan 7 adet konteynır için ödenen ücretin iadesinin gerektiğini, davalının "konteynırların iç boşaltım sahasına aktarıldığı, bu sebeple beher konteynırlar için 120 USD'nin düşümü ile ancak 30 USD'den 7 konteynır için 210 USD ve KDV'sinin eklenmesiyle 247,80 USD tutarında iade faturası düzenlenebileceği" gerekçesiyle iade istemini kabul etmediği,

müvekkilinin 7 konteynırın beheri 150 USD'den olmak üzere 1.050 Usd karşılığı 2.219,71 TL tutarındaki faturayı davalıya düzenlediğini, fatura bedeli ödenmeyince davalı hakkında yapılan takibe vaki itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, anlaşmaya uygun şekilde 8 adet konteynıra iç boşaltım hizmeti verilmesi için konteynırların istif sahasından alınarak müvekkilinin liman sahasındaki iç boşaltım alanına getirildiğini, ilk konteynırda istifleme hatasına rastlandığını, yükün boşaltım esnasında zarar göreceği kanısına varıldığını, bu husus davacıya bildirilip iç boşaltım hizmetinin devamı için onay talep edildiğini, ancak bu onay verilmeyince iç boşaltım operasyonunun durdurulduğunu, müvekkili tarafından konteynırların istif sahasından .... sahasına taşınmak üzere vinç hizmeti, sahalar arası transfer için taşıma hizmeti, iç boşaltım için saha ayrılması,

eleman iş gücü istihdamı, taşıma araçlarının hazır bulundurulması gibi hizmetlerin de verildiğini, bu tür hizmetlerin nasıl faturalanacağının web sitesinde ilan edildiğini, .... sahasına alınmadan sonra vazgeçme halinde liman içi aktarma ücreti alınacağının belirtildiğini, 7 adet konteynır için bedel iadesinin istenemeyeceğini, hizmetin davalının talebi ile sonlandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi kök ve ek raporları ile tüm dosya kapsamına göre, tarafların 8 adet konteynerin boşaltılması hususunda anlaşmaya vardıkları, sözleşme bedelinin davalıya ödendiği, bir adet konteynerin davalı tarafça boşaltıldığı, boşaltma sırasında malın hasarlanacağı belirtilerek davacıdan istenen onayın alınamadığı, 7 adet konteynerin davalı tarafça boşaltma işleminin yapılmadığı, bu işlemin yapılmaması nedeni ile 7 adet konteynerin boşaltım ücretinin davacı tarafından istenebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.