Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1541 K.2015/7947

Taraflar arasında görülen davada Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/10/2014 tarih ve 2014/660-2014/528 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete nakliye hizmeti verdiğini, yapılan işlere karşılık faturalar kesildiğini, davalıdan bakiye 28.296,00 TL alacağı bulunduğunu ileri sürerek alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin bilgisi olmadan tanzim edilen faturaların içeriklerini kabul etmediklerini, müvekkiline bu faturalarda yazılı nakliye hizmetinin verilmediğini, müvekkilinin davacıya borcunun olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; D. İ. B. Şubesine ait 08/11/2006 tarihli 10.000,00 TL bedelli çekin davacı şirket yetkilisi F. G.tarafından bankaya ibraz edildiği, çekin başka bir ticari ilişki nedeniyle verildiğinin davacı tarafından kanıtlamadığından bilirkişi tarafından yapılan mahsup işlemlerinin yerinde olduğu, davacının dava tarihi itibariyle taraflar arasında cari hesap şeklinde işleyen ticari ilişkide vermiş olduğu nakliye hizmeti nedeniyle davalıdan 16.117,00 TL alacağı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.