Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1561 K.2015/6580

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 13/05/2014 tarih ve 2013/132-2014/92 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "F. ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalının, bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki “F.” ibareli başvurusuna yaptıkları itirazın reddedildiğini, müvekkilli markaları ile davalı başvurusunun iltibas yaratma ihtimalinin bulunduğu, başvuru konusu markanın müvekkili şirketin seri markalarından birisi olarak algılanacağını ileri sürerek, YİDK kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalı başvurusu ile davacı markaları arasında benzerlik bulunmadığını, karıştırılma ihtimalinden de söz edilemeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirket tarafından tescili talep edilen markanın davacıya ait markalardan farklı olduğunu, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait dilimizde herhangi bir anlamı olmayan "." ibaresiyle davalı başvurusu olan yine herhangi bir anlam taşımayan "F." ibarelerinin anlam açısından aynı olduğunun söylenemeyeceği, başvurudaki altı harfli kelime ve şekil kombinasyonunun başvuruyu, davacının tanınmış markaları olan ''F.'' ve ayrıca ''F.'' ibareli 16. sınıftaki çekişmeli mallar yönünden örtüşen markalarından işitsel ve görsel olarak yeterince uzaklaştırdığı, davacının "F." tek veya asıl unsurlu markalarının "A. ve A.

G." sektöründe 556 sayılı KHK'nın 8/4 hükmü anlamında tanınmış markalar oldukları, çekişmeli 16. sınıfla bir bağlantı kurulmasının da mümkün olmadığı, bu nedenle YİDK tarafından ortaya konulan değerlendirme ve sonuçta bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.