Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/15642 K.2016/4891

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/03/2015 tarih ve 2014/422-2015/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı banka arasında 2009 yılından beri kredi ilişkisi bulunduğunu, bu ilişki uyarınca davalı bankadan birkaç kez ticari kredi kullanıldığını, nihayetinde çekilen kredi borçlarının hepsinin ödendiğini, ancak davalı bankanın 2009-2014 yılları arasında toplamda 5.145,00 TL'yi kredi tahsis ve değerlendirme ücreti adı altında müvekkilinden tahsil ettiğinin anlaşıldığını, tahsil edilen bu ücretin yasal olmadığını ileri sürerek 5.145,00 TL'nin tahsil edildiği tarihlerden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının müvekkilinden kullandığı kredilerin ticari kredi olduğunu, müvekkilinin bu krediler nedeniyle sözleşme uyarınca ücret talep etme hakkının bulunduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından yapılan işlemlerin taraflar arasında yapılan kredi sözleşmesinin 7. maddesine uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.