Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1621 K.2015/13768

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/11/2014 tarih ve 2014/114-2014/778 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 22/12/2015 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı asil ... ve vekilleri Av. ... ile Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, kendisinin düzenlediği ve davalının lehdar olduğu 7 adet bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili Metin'in, davacı Alpaslan'dan 483.864 TL alacaklı olduğunu, bu alacağın her biri 69.123,00.-TL bedelli 7 adet bono ile sabit bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu 7 adet bononun düzenlenme nedeninin "nakden" olarak belirtildiği, davalı taraf ise bonolar karşılığında alacağı olduğunu beyan etmiş olup, bonoların ta'lilinin söz konusu olmadığı, bu durumda, davada ispat yükünün davacı taraf üzerinde bulunduğu, davacı tarafın bonoların bedelsizliğini, bono bedelleri dikkate alındığında, HMK'nın 200 ve 201. maddeleri gereğince kesin deliller ile ispatla yükümlü olduğu, davacı tarafın senet niteliğinde bir belge sunamadığı,

tarafların tacir olmaması karşısında HMK'nın 222. maddesi gereğince ticari defterlere başvurulmasının da mümkün bulunmadığı, davacı tarafa 15.04.2014 tarihli celsede yemin teklifi hakkının hatırlatılması üzerine davacı asilin, davalıya yemin teklif ettiklerini beyan ettiği, teklif edilen yeminin, davalı vekilince 21.04.2014 tarihli dilekçe ile kabul edildiği, ancak davacı tarafça 22.04.2014 tarihli dilekçe ile yemin teklifinden vazgeçildiği beyan edilmiş ise de teklif edilen yeminin, davalı tarafça kabul edildikten sonra,

HMK'nın 227/2.maddesi gereğince, davacı taraf yemin teklifinden vazgeçemeyeceğinden ve vazgeçme hukuki sonuç doğurmayacağından bu talebin reddedildiği, davacı tarafça, 17.06.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile yeminin göz önünde tutulmayarak yapılmamış sayılması talep edilmiş ise de mahkemece yapılan usul işlemlerinin ıslah ile düzeltilmesinin mümkün bulunmaması nedeniyle reddedildiği,

davacı tarafça teklif edilen yeminin, davalı tarafça, 30.10.2014 tarihli celsede eda edilerek davaya konu bonoların alacağa karşılık alındığının beyan edilmiş olması karşısında ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava konusu 7 adet bonodan dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda anılan gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak, işbu davada taraflar arasında düzenlenen 14/04/2009 tarihli asıl ve ek sözleşmenin, davacının ortak olduğu şirkete olan borcunun ne şekilde eda edileceğine ilişkin kısımları nazara alındığında, dava konusu bonoların mevcut sözleşmeye dayalı olarak vade tarihsiz olarak düzenlenip davalıya tevdi edilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda söz konusu bonoların yapılacak ödemelerin teminatı olarak düzenlenip davalıya tevdi edildiklerinin kabulü gerekmekle teminat bonosunu elinde bulunduran davalının, bonoların teminat vasfının sona erdiğini, bir başka söyleyişle tahsilinin gerektiğini ispat etmesi gerekir. Bu nedenle, ispat yüküne ilişkin olan bu husus gözden kaçırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.