Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1683 K.2015/6447

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/11/2014 tarih ve 2013/367-2014/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında akdedilen sponsorluk sözleşmesi gereğince, davalının "B. S." adlı programda müvekkili şirketin tanıtımının yapılması, Digitürk üyeliği dağıtımı ve hediye konusunda bilgi verilen dinleyici datalarının müvekkiline gönderilmesi edimlerini üstlendiğini, buna karşılık olarak müvekkili tarafından 2.714,00 TL ödendiğini, ancak davalının edimlerini yerine getirmemek suretiyle sözleşmeye aykırı davrandığını ileri sürerek, ödenen tutarın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu programlara ilişkin yayın kayıtlarının dosyaya ibrazının mümkün olmadığı gerekçesi ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, reklam sözleşmesine aykırılık sebebiyle ödenen sözleşme bedelinin iadesi istemine ilişkindir. Reklam sözleşmesine dayalı olarak açılan işbu davada reklam veren davacı şirket lehine 5846 sayılı FSEK ve 556 sayılı KHK hükümlerinden kaynaklanan hakların varlığı iddia edilmeyip bu yönde bir uyuşmazlık bulunmadığı gibi reklam sözleşmesi nedeniyle tescilli bir sınai hakka dayalı niza dahi söz konusu değildir. Bu itibarla mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.