Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1714 K.2015/7134

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 24/09/2014 tarih ve 2014/578-2014/321 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya taşıma hizmeti verdiğini, tarafların sefer başına 20 TL ödeneceği hususunda anlaştıklarını, bu anlaşmaya göre müvekkilince verilen hizmet ve bu hizmete binaen düzenlenen fişler karşılığı kesilen fatura ödenmeyince icra takibi başlatıldığını, davalının takibe yaptığı itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini ve icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yanca faturasına dayanak yapılan fişlerin müvekkilince tanzim edilmediğini ve imzalanmadığını savunarak davanın reddini ve kötüniyet tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili ıslah dilekçesi ile de, davacının daha önce düzenlediği faturaların .... arası taşımalara ilişkin olduğunu, bu davada konu edilen taşımalardan bir kısmının ise daha yakın mesafede bulunan ... arası taşımalar için düzenlendiğini, bu nedenle 20 TL'lik ücretin emsal alınamayacağını, davacının tüm akaryakıtı müvekkilinin anlaştığı akaryakıt şirketinden kullandığını, asıl işverenin de bedelleri müvekkilinin hakedişinden kestiğini, yine davacının yemeğini müvekkilinin yemekhanesinde yediğini, davacıya ait aracın da bakım ve sanayi giderlerinin müvekkilince karşılandığını, günlük 13 TL tutarındaki yemek ücretinin,

akaryakıt bedelinin ve bakım ve sanayi giderlerinin toplam 9.546,06 TL olarak davacı alacağından mahsubunun gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının 616 sefer hizmet verdiğinin davalının kabulünde bulunduğu, davacının bu taşımaların 20 TL üzerinden yapıldığını yazılı belge ile ispatlayamadığı, davacı teklifi üzeine davalı temsilcisinin Sorgun taşımalarının 10 TL'ye yapıldığı hususunda yemin ettiği, davalının mazot alacağı, yemek ücreti ve sanayi giderleri hususunda alacaklı olduğunu yazılı belge ile ispatlaması gerektiği halde ibraz edilen evrakın davalı alacağının ispatı için yeterli görülmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, itirazın 7.790 TL'lik kısmının iptaline, 1.558 TL inkâr tazminatının davalıdan, 1.349,52 TL kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taşıma hizmeti karşılığında düzenlenen faturaya dayalı icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddedilen kısmı üzerinden davalı lehine kötüniyet tazminatına hükmedilmişse de, dosya kapsamında davacının kötüniyetle takip başlattığını gösteren bir delil ve emare bulunmadığından davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan bu yanlışlığın giderilmesi, yargılamanın yeniden icrasını gerektirmediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.