Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1719 K.2015/6812

Taraflar arasında görülen davada Ankara Batı Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/10/2014 tarih ve 2013/293-2014/367 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı bankadan krediler çektiğini, farklı zamanlarda çekilmiş olan bu krediler neticesinde komisyon ve masraf adı altında sürekli kesintilerin alındığını, müvekkili tarafından hesap hareketlerinin kontrol edildiğinde nedenini bilmediği birçok kesintisinin olduğunu gördüğünü ileri sürerek, davacıdan haksız olarak tahsil edilen masraflardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 500,00 TL'nin davalı bankadan faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tacirler arasında akdedilen sözleşme hükümlerine uygun olarak yapılan işlem ve eylemlerin sözleşmenin taraflarını bağladığını, bu nedenle davacıdan kredi sözleşmesi hükümleri doğrultusunda tahsil edilen faiz, masraf ve diğer tüm tahsilatların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kullandığı ticari kredilerin meblağı dikkate alındığında %1 düzeyinde tahsil edilen ücret ve komisyonun makul düzeyde olduğu, bankaca haksız kazanç teminine yönelik olmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.