Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1729 K.2015/6908

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 23. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/01/2014 tarih ve 2011/451-2014/7 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin F. G. ve F..

G.. tarafından kurulduğunu, şirketin iki adet şubesi bulunduğunu, şubelerde elde edilen gelirlerin şirket merkezinde muhasebeleştirildiğini, davalı Fettah ve oğlu olan diğer davalının şubelerden sorumlu olarak çalıştıklarını, şubelerde oto kaporta ve boyama, merkezde ise oto mekanik-elektrik işlerinin yapıldığını, müşterilerin daha çok şube adreslerini bildiklerini, şubede işi biten müşterilerin merkez adresine yönlendirildiklerini, şubelerden merkeze iş gelmemeye başlaması üzerine yaptıkları araştırmada H..

G..'in şubede müvekkiline ait demirbaşlar ile B. Otomotiv-H..

G.. unvanı altında motorlu taşıtların bakım ve onarım işleri ile iştigal ettiğinin anlaşıldığını, diğer davalının şirket zararına olan bu faaliyeti sonlandırması konusunda uyarılmasına rağmen mevcut durumu devam ettirdiğini, şirket zararına haksız kazanç elde ettiğini, müvekkilinin gelirinin azaldığını, davalıların eyleminin haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 20.000 TL maddi, 50.000 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, diğer ortak Fethi'nin şirket merkezini dilediği gibi yönetip geliri sahiplendiğini, müvekkili F.. G..'e hesap vermediğini, davalı H.. G..'in oğlu Berk'in amcası Fethi'nin tutum ve davranışları nedeniyle işten ayrıldıktan sonra ailesi ve çocuğunun geçimini temin edebilmek için B. Otomotiv unvanı ile kendi işyerini açtığını, davacı şirkete ait malzemelerin kullanılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kurucu ortak olan davalı F.. G..'in şirketin ilk faaliyetinden itibaren emeği ile şirket faaliyetlerine katıldığı, bu nedenle şirket şube ve demirbaşlarını kullanmasının hukuki olduğu, bu davalıya yönelik haksız rekabet iddialarının yerinde görülmediği, ortaklar arasındaki ihtilafların şirketin fesih ve tasfiyesine yönelik bir davada tartışılması gerektiği, davalı H..

G..'in SSK'lı çalışan olması sebebiyle iddiaların hizmet akdine aykırılık kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle, davalı H.. G.. hakkındaki davanın tefrikine, mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesinden sonra talep halinde dosyanın görevli İstanbul İş Mahkemesine gönderilmesine, davalı F.. G.. hakkındaki davanın ise yerinde görülmediğinden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delilerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı H.. G..'in henüz iş akdi devam ederken dava dışı işletmeyi kurmuş olması ve davalı F.. G.. aleyhine ise 6762 sayılı TTK'nın 547. maddesindeki koşulların gerçekleştiğinin ispatlanamamış olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.