Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1956 K.2015/7389

Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 18/11/2014 tarih ve 2012/435-2014/773 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı Ş. A.Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kendisini R. G. G. olarak tanıtan bir kişinin müvekkilinden aldığı mal karşılığında davalı Banka'ya ait çek vermek istediğini, müvekkilinin bu kişiyi davalı Banka şubesinden sorduğunu, "iyi bir müşterileri olduğu ve şimdiye kadar herhangi bir çekinin dönmediği" cevabı alınınca müvekkilinin bu şahsa malzeme sattığını, ancak karşılığında alınan 585 TL, 2.490 TL ve 2.400 TL meblağlı çeklerin karşılıksız çıktığını, hesap sahibinin aslında davalı S. Dere olduğunun öğrenildiğini, davalı Banka'nın da gerekli araştırmayı yapmadığından sorumlu olduğunu ileri sürerek toplam 5.475 TL’nın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekili, çek hesabı sahibinden gerekli belgeleri alarak hesap açan müvekkilinin gereken tüm özen ve basireti gösterdiğini, davacının alacağının semeresiz kaldığını gösterir bir belge sunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalı S. D.hakkında verilen davanın kabulü kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği, gerekli araştırma ve incelemeleri yerine getirmeksizin davalı S.

D.'ye çek hesabı açıp çek karnesi veren davalı Banka'nın %70 oranında, ticari ilişkiye gireceği kişinin ekonomik durumunu ve ödeme kabiliyetini araştırmadan çekle ticaret yapan davacının ise %30 oranında kusurlu olduğu gerekçesiyle davalı S. D. yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davanın Ş.

A.Ş. yönünden kısmen kabulüne, tahsilde tekrara neden olmamak koşulu ile 3.852,50 TL'nin davalı Banka'dan tahsiline, alacağın 2.152,50 TL'sine 30.06.2000 tarihinden itibaren, 1.671 TL'sine 17.07.2000 tarihinden itibaren reeskont faizi uygulanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı Ş. A.Ş vekili temyiz etmiştir. Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Ş.A.Ş vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.