Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1970 K.2015/7916

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2014/528-2014/328 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında süregelen ticari faaliyet gereğince cari hesap ilişkisi olduğunu, müvekkili tarafından düzenlenerek davalıya gönderilen fatura bedelinin ödenmemesi üzerine davalı hakkında icra takibi başlatıldığını ancak itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının acente sıfatıyla müvekkili şirket aracılığıyla havayolu kargo taşıma işi yaptığını, davacı tarafından düzenlenerek gönderene verilen konşimento içeriğinde mal bedeli ve navlunun peşin olarak ödenmiş olduğunun belirtildiği, bu durumda malın taşınması, teslimi, gecikme, hasar ve ziya sebepleriyle tüm dava haklarının alıcıya geçtiğini, bu itibarla davacı acentenin dava açma ehliyetinin olmadığını, Varşova Konvansiyonuna göre eşyanın geç teslimi halinde belirtilen sürede bildirim yapılmadığından alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, dava konusu uyuşmazlığa Türkiye'nin de taraf olduğu Uluslararası Varşova Konvansiyonunun uygulanacağı, davacı acentenin sözleşme yapmaya yetkili bir acente olduğu ve acentenin eTTK'nun 119/2. maddesi gereğince dava açma hakkının bulunduğu, davalı tarafından makul bir süre içerisinde taşımanın gerçekleştirilemediği, taşınan eşyanın alıcıya ancak 3 hafta sonra ulaştırılabildiği, eşyanın geç ulaşması nedeniyle taşıma ücretinin düştüğü ancak taşıma ücretinin acente tarafından peşin olarak ödendiği,

bu durumda acente tarafından ödenen taşıma ücretinin iade edilmesinin gerektiği gerekçesiyle davalının icra dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptaline, takibin 4.651,30 Euro üzerinden devamına, alacak likit olmadığından icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı taşıyıcı tarafından gecikmeli olarak yapılan taşımadan dolayı görüldüğü ileri sürülen acente zararının tahsili istemine ilişkindir. Davacı acente, taşımanın geç yapılması neticesinde müvekkilince kendisine ödenmesi gereken komisyonun ödenmemesi nedeniyle bir zararının doğduğunu ileri sürmüştür. Taşımanın geç yapılmasına ilişkin uğranılan zarardan dolayı tazmin sorumluluğunun asıl taşıtan üzerinde doğduğu

kuşkusuzdur. Şu halde davacı acentenin bundan dolayı gördüğünü ileri sürdüğü zarar dolaylı nitelikte olup, acentenin taşımanın geç yapılmasında bir kusurunun bulunmadığı ileri sürülmüş olmakla, uğradığını ileri sürdüğü zararını müvekkili ile arasındaki sözleşme gereğince müvekkilinden tahsil etme hakkı mahfuz olup, mahkemece açıklanan nedenlerle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.