Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/1973 K.2015/7797

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 23. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/07/2012 gün ve 2012/122-2012/176 sayılı kararı onayan Daire’nin 20/11/2014 gün ve 2013/17695-2014/18064 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı Y. Dış Tic. A.Ş'ye karşı doğacak borçlarına teminat teşkil etmesi amacıyla davalı T. A.Ş'den teminat mektubu talep ettiğini, davalının da 31.07.1997 tarihli 15.000 TL bedelli ve bir yıl süreli teminat mektubu verdiğini, müvekkilinin anılan meblağı teminat mektubu karşılığı olmak üzere davalı bankaya depo ettiğini, ancak davalının teminat mektubunun nakte çevrilmesi talep edilmeden Y. Dış Tic.

A.Ş'ye ödemede bulunduğunu, daha sonra anılan şirketin bu kez teminat mektubunun paraya çevrilmesini talep ettiğini, davalı bankanın bu talebi reddetmesi nedeniyle anılan şirketçe açılan dava sonucunda, 12.482,06 TL'yi faiziyle birlikte ödemek zorunda kaldığını, davalının tamamen kendi kusuruyla ödediği bu meblağı müvekkilinin hesabından tahsil ettiğini ileri sürerek, şimdilik 36.656.50 TL'nin temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacının talimatına uygun davrandığını ve bir kusurunun bulunmadığını, ayrıca davacının öncelikle Y. Dış Tic. A.Ş'yi dava etmesi, alacağını tahsil edememesi, diğer bir deyişle zararının doğması halinde müvekkiline müracaat etmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davacı tarafından üçüncü kişiye yapılmış mükerrer bir ödeme bulunmadığı, teminat mektubu bedeline depo edildiği iddia edilen paranın üçüncü kişi lehine havale niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 20/11/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.