Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2190 K.2015/8022

Hasımsız olarak görülen davada Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/12/2014 tarih ve 2014/175-2014/645 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, 10/03/2014 günü iş yerinde yaşanan hırsızlık sonucu bir kısım eşyalarının çalındığını, çalınan eşyalar içerisinde 2010-2011 ve 2012 yıllarına ait yazar kasa fişleri, x ve z raporları ile masraf dökümlerin de bulunduğunu ileri sürerek, 2010-2011 ve 2012 yıllarına ait yazar kasa fişleri, x ve z raporları ile masraf dökümlerinin zayi olduğunu belirtir zayi belgesinin verilmesini istemiş; ek dilekçesi ile 2010-2011-2012 yıllarına ait muhasebe defterlerinin, sarf evraklarının da zayi olduğunu belirterek, bunların da zayi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, zayi kararı verebilmek için defter belge ve faturaların zayi olduğunun davacı tarafından ispatlanması gerektiği, davacının dükkanının hırsızlık amacıyla soyulduğunun ispatlanmadığı, kepenkte yamulma ve hırsızlığa dair emarelerin bulunmadığı, üç yıla ait defter ve belgelerin, yazar kasaların hacmi gözetildiğinde para saklama kısmında duracağının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle; talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.