Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2201 K.2015/9438

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 51. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11/02/2014 gün ve 2010/698-2014/53 sayılı kararı onayan Daire’nin 12/12/2014 gün ve 2014/12286-2014/19657 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından ihraç edilen 8 adet konteynerin, müvekkili şirket tarafından tanzim olanan konişmentolar kapsamında, İstanbul A.Limanı'ndan M.'ın A.Limanı'na taşınarak tam ve eksiksiz olarak tahliye edildiğini, söz konusu konteynerlerin muhteviyatı yükün tam ve sağlam olarak limana tahliye edildiğini ancak konişmento üzerinde gösterilen alıcısı E. E. I. E. T.

C. tarafından teslim alınmadığını, müvekkili şirketin alacaklarından davalının sorumlu olduğunu, konişmentodaki ihbar yerine bildirilmesine rağmen teslim alınmayan konteynerlerin liman sahasında beklediği 70 günlük süre için konişmentolardaki demuraj klozuna göre tahakkuk eden demuraj ücretinin 21.564,00 USD olduğunu, taşımanın dayanağı olan konişmentolar üzerinde konteynerin iade edilmemesi halinde demuraj ücreti ile birlikte konteyner bedelinin de ödeneceği ve 20'lik konteyner bedelinin 3.500,00 USD olacağının kararlaştırıldığını,

dolayısıyla müvekkili şirketin boşaltılmayan toplam 9 konteyner için 31.500,00 USD konteyner bedeli alacağının mevcut olduğunu, taşımanın dayanağı olan konişmento hükümleri TTK. md. 1079, 1081 ve yerleşik Yargıtay içtihatları uyarınca malların alıcısı tarafından teslim alınmaması halinde oluşacak masraflardan taşıtanın-yükleyicinin sorumlu olacağının kabul edilmiş olduğunu ileri sürerek, toplam 53.064,00 USD alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır. Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.