Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2286 K.2015/10010

Taraflar arasında görülen davada Didim (Yenihisar) 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/10/2012 gün ve 2012/96-2012/101 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/11/2014 gün ve 2014/13494-2014/17294 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı firmanın davalıdan aldığı ticari krediye ilişkin olarak bu firma lehine kefil olduğunu, borçlu firmanın ortağının şirket borcuna karşılık gayrimenkulüne ipotek tesis ettiğini, asıl borçlu firmanın iflas etmesi üzerine, davalı bankanın alacak miktarı olan 49.867,00 TL'yi müvekkilinden icra takibi yapmadan tahsil ettiğini, müvekkili ile davalı banka arasında bu alacak ile bu alacağın güvencesini oluşturan teminatların müvekkiline devrine ilişkin temlikname düzenlendiğini, temliknamenin tapu kaydına tescil edilememesi ve davalı bankanın gayrimenkul üzerindeki ipoteğini kaldırması nedeniyle, müvekkilinin alacağını tahsil imkanının kalmadığını ileri sürerek, 49.867,00 TL'nin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 11.11.2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Bu kez davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, Dairemizin 11.11.2014 tarihli bozma ilamında belirtilen icra müdürlüğünce yapılan 52.500 TL'lik tahsilatın 3. kişinin ihale nedeniyle yatırdığı para olup bu paranın davacıya ödenip ödenmediğinin dosya kapsamından anlaşılmamasına ve bozma ilamına mahkemece uyulması halinde davacıya herhangi bir ödeme yapılıp yapılmadığının belirlenebilecek olmasına göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.