Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2291 K.2015/9405

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 16/10/2012 gün ve 2011/93 - 2012/392 sayılı kararı bozan Daire'nin 12/09/2014 gün ve 2013/8063 - 2014/13692 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, davalıların müvekkillerinden para tahsil edip geriye ödemediklerini, bunun üzerine davalılar aleyhine Essen Asliye Hukuk Mahkemesi'nde alacak davası açıldığını, 19.01.2005 tarihinde davanın müvekkilleri lehine sonuçlandığını, kararın 21.07.2005 tarihinde kesinleştiğini ileri sürerek, yabancı mahkeme kararı ile masraf tespit kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tenfizi istenilen yabancı mahkeme kararında MÖHUK'nın 34 ve 38. maddelerdeki usuli şartların oluşmamış olduğunu, müvekkillerine dava dilekçesinin ve kararın usulüne uygun tebliğ edilmediğini, ayrıca kararın gerekçesinin de bulunmadığını, aynı konuda Türk Mahkemelerinden verilen kararlar ile çeliştiğini, Türk Mahkemelerinin münhasır yetkili olduğunu, bu nedenle kararın kamu düzenine de aykırı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tenfizi istenen kararın gıyabi karar olduğu, gerekçesi bulunmadığı, MÖHUK'nın 38. maddesi şartları bulunmadığı, tenfiz şartları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacılar vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2009/12253 E, 2010/1136 K sayılı ilamıyla ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuş mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 12/09/2014 tarihli kararı ile bozulmuştur.

Davacılar vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.