Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2326 K.2015/7461

Taraflar arasında görülen davada Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04/11/2014 tarih ve 2013/666-2014/1488 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı ile dava dışı Mehmet arasında akdedilen acentelik sözleşmesinin teminatı olarak, müvekkilinin aracı üzerine 4.000 TL üzerinden rehin konulduğunu, taraflar arasındaki acentelik sözleşmesinin sona erdiğini, taraflara ulaşamadığını ileri sürerek, rehin şerhinin rehin bedelinin depo edilmesi suretiyle kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, rehin bedelinin dava tarihindeki güncellenmiş değeri olan 14.856,02 TL'nin depo edilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, mülkiyeti davacıya ait araç üzerinde davalı lehine tesis edilmiş olan rehnin kaldırılması talebine ilişkindir. Mahkemece, davacı tarafından güncelleştirilmiş rehin bedelinin davalıya ödenmek üzere depo edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verimiş ise de, 18.03.2014 tarihli rehin sözleşmesi içeriğinden, rehnin ilerde gerçekleşecek veya gerçekleşmesi muhtemel olan bir alacağın teminatı olarak tesis edildiği görülmektedir.

Bu haliyle rehin azami meblağ (üst sınır) rehni niteliği taşımakta olup, davacı yönünden borcun sınırı 4.000 TL olduğundan davalıya ödenmek üzere rehin bedelinin güncelleştirilmiş değeri değil, rehin bedeli olan 4.000 TL'nin depo ettirilmek suretiyle istemin hüküm altına alınması gerekirken, güncelleme yapılarak tarafların iradesinin aksine rehin miktarının 14.856,02 TL olduğunun kabulü ve bu miktarın depo edilmemesi sebebiyle davanın reddi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.