Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2467 K.2015/8162

Hasımsız olarak görülen davada İstanbul (Kapatılan) 42. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/09/2014 tarih ve 2014/242-2014/206 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili binasının bodrum katında 19.07.2014 tarihinde aşırı yağış nedeniyle su baskını meydana geldiğini, bu katta bulunan ve saklamakla yükümlü oldukları ihale sözleşmeleri, hizmet sözleşmeleri, personel puantajları, fazla mesai formları, alım onay ile alınan mal ve hizmet alımları, giden evrak iç-dış yazışma, araç hak edişleri, çevre temizlik vergi makbuzları, kaza raporları ve beyanları, araç bakım formları, personel şahsi sicil dosyaları gibi belgelerin zayi olduğunu ileri sürerek, anılan evraklar için zayi belgesi verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, zayi belgesi verilmesi talep edilen belgelerin TTK'nın 82. maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesiyle, talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, 6102 Sayılı TTK'nın 82/7. maddesi gereğince zayi belgesi verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece talebe konu belgelerin TTK'nın 82. maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TTK'nın 82. maddesinde neler için zayi belgesi verilmesi istenebileceği tahdidi olarak gösterilmemiş, bir tacirin saklamakla yükümlü olduğu defter ve belgelerden söz edilmiştir. Somut olayda, zayi belgesi verilmesi talep edilen belgeler arasında bir ticari işe ilişkin tüm yazışmalardan oluşan ticari mektuplar ile ıslak imzalı belgelerin olduğu, bu belgeler yönünden davacının saklama ve istenildiğinde ibraz yükümlülüğünün bulunduğu gözetilerek davanın kabulüne karar vermek gerekirken, davanın yazılı gerekçeyle reddi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.