Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2470 K.2015/7827

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 04/03/2014 tarih ve 2012/618-2014/152 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının “M.” adlı teknenin 07/11/1994-06/11/1997 tarihleri arasında K. M.na bağlı olmasından doğan ücretin tahsili için müvekkili aleyhine icra takibi başlattığını, söz konusu teknenin 16/12/1994 tarihli sözleşme ile önceki maliki tarafından dava dışı H.P.’ya satışının yapıldığını, bu tarihe kadar müvekkilinin teknenin kaptanlığını yaptığını, 17/08/1993-11/10/1994 tarihleri arası bağlama ücretinin de teknenin sahibine 714 USD olarak fatura edildiğini, kaptan olarak müvekkilinin bir sorumluluğunun bulunmadığını, söz konusu borç için donatan veya malike başvurulması gerektiğini ileri sürerek, davacının icra takibi sebebiyle borçlu bulunmadığının tespitine ve müvekkili lehine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuş ve müvekkili lehine %40 oranında tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda tüm dosya kapsamına göre, davalı kurum 26.280 DEM talep etmekte haklı ise de, kısmen kabule ilişkin karara yönelik ikinci bozma ilamında davalının tüm temyiz itirazları reddedilmekle, davacı lehine 1.314 DEM'lik kısım açısından usuli kazanılmış hak doğduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile takip dosyasındaki 26.280 DEM'in 1.314 DEM'lik kısmından davacının borçlu olmadığının tespitine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.