Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2493 K.2015/9250

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 30. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27/06/2013 gün ve 2012/180-2013/222 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/09/2014 gün ve 2014/11763-2014/14161 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından 22.10.1999 tarihinde Y. A.Ş. G.Şubesi'ne yatırılan 113.000 USD tutarında paranın, müvekkilinin izni ve bilgisi dışında off shore hesabına aktarılmak suretiyle tüketildiğini ileri sürerek, bu bedelin karşılığı 201.772 TL'nin davalıdan tahsiline, USD cinsinden alacaklarına, paranın bankaya yatırıldığı tarihten fiili ödeme tarihine kadar 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince en yüksek temerrüt faizi uygulanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili ile feri müdahil TMSF vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili ve feri müdahil TMSF vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 19.09.2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili ile feri müdahil TMSF vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı banka vekili ile feri müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan ve HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Dava, davacı tarafından banka hesabına yatırılan paranın o. hesabına aktarıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Davacı taraf, 22.10.1999 tarihinde Y.A.Ş'nin G. Şubesi'ne 113.000 USD yatırdığını ve bu paranın bilgisi dışında o. hesabına aktarıldığını ileri sürmüş, mahkemece de yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, davacı tarafça dosyaya sunulan hesap ekstresinden paranın yatırıldığı tarihten sonra gerek havale yoluyla gerekse de nakit ödenmek suretiyle hesaptan para çıkışı yapıldığı anlaşılmış olup bu hususta herhangi bir inceleme yapılmadan talebin tümünün kabul edilmiş olması doğru olmamıştır.

Bu itibarla, mahkemece gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle ne miktarda paranın off-shore hesabına aktarıldığı, off-shore hesabına para aktarıldıktan sonra davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı hususlarının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Öte yandan, davacı taraf dava dilekçesinde, banka hesabına döviz olarak yatırdığı paranın TL karşılığının tahsilini istemiştir. Somut olaya uygulanması gereken mülga 818 sayılı BK'nın 83. maddesi uyarınca davacı, yabancı para alacağının TL karşılığını isteme hakkını haiz olup esasen tercih hakkını bu yönde kullanan davacının bu tercihinden dönmesi de mümkün değildir. O halde, mahkemece davacının TL üzerinden talepte bulunduğu gözetilerek buna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde döviz üzerinden tahsil kararı verilerek talepten başka bir şeye hükmedilmesi de doğru olmamış, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

4-Ayrıca davalı bankaya harç yüklenmiş ise de davalı ING Bank A.Ş'ye karşı işbu davanın açılma nedeninin bu banka tarafından devir alınan Y. A.Ş'nin işlem ve eylemlerinden kaynaklandığı, davacıya ait paranın o. bankasına gönderilmesi konusundaki işlem ve eylemleri yürüten Y. A.Ş'nin TMSF tarafından devir alındıktan sonra en son ING Bank A.Ş'ye devredildiği, bu durumda Fon Bankası iken ING Bank A.Ş'ye devredilen Y. A.Ş'nin eylemlerinden dolayı açılan davada bu bankayı devir alan ING Bank A.Ş'nin 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harç ile sorumlu tutulması da doğru olmamıştır.