Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2511 K.2015/7292

Taraflar arasında görülen davada . Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17/11/2014 tarih ve 2013/327-2014/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına.... nezdinde 25. sınıfta tescilli 2008/55437 nolu "..." ibareli markada "...." kelimesinin bir mevsim adı olması, "..." kelimesinin ürünün niteliğini belirtmesi nedeniyle birlikte kullanıldıklarında tescil edildiği ürünler bakımından ayırt edicilik kazandırmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli "..." ibareli markanın 556 sayılı KHK'nın 7/1-c, 7/1-d, 42. maddeleri ve MK'nın 2. maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine, hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu markanın ayırt edici vasfa haiz olduğunu, ürünün niteliğini anlatan bir ibare olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu "..." markasının özgün bir marka olup çorap sektöründe tanımlayıcı bir ibare olmadığı, herhangi bir ürünü nitelemediği, ayırt edici bir ibare olduğu, "..." sözcüğünün davalının kullanımıyla sektörde tanınır hale geldiği, hükümsüzlük şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.