Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2590 K.2015/7639

Taraflar arasında görülen davada Gebze 5. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2014 tarih ve 2013/876-2014/722 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vasisi, davacıların murisinin davalı bankanın İ. Şubesi'nden kullanmış olduğu kredi nedeniyle 38.748,11 TL dosya masrafı kesintisi yapıldığını, davalının davacıdan tahsil ettiği masrafların haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, 38.748,11 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili banka işleminin davacıların murisi ile müvekkili arasında akdedilen kredi sözleşmesine uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında akdedilen genel kredi sözleşmesinin matbu ve standart olup, boşluk olan kısımların el yazısı ile doldurulduğu, sözleşme matbu olduğundan düzenlenmesine müşterinin bir etkisinin bulunmadığı, öte yandan ücret ve masrafların hangi hizmet karşılığı veya yapılan hangi masrafa karşılık alınacağına dair sözleşmede ve bilgi formunda açıklayıcı bir hüküm bulunmadığı gibi, davalı tarafından da hangi şartlarda masraf alındığına dair somut bir delil sunulmadığı,

bu nedenle sözleşmede masraf alınacağına dair hükümlerin 6098 sayılı TBK'nın 20. maddesine göre genel işlem koşulu olarak kabulü gerektiği, dosya kapsamı ve sözleşme içeriğinden davalı bankanın davacıların murisinin menfaatine aykırı olan masraf alınacağına ilişkin hüküm ile alınacak masrafların miktarı konusunda açıkça bilgi verip, bilgilendirdiği ve davacılar murisinin de kabul ettiği anlaşılamadığından 6098 sayılı TBK'nın 21. maddesine göre sözleşmedeki masraf alınacağına ilişkin genel işlem koşulunun yazılmamış olarak kabulü gerekeceği gerekçesiyle,

davanın kısmen kabulü ile 36.902,97 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacı tarafça davalı bankadan kullanılan kredi nedeniyle yapılan kesintinin istirdadı istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un 1. maddesinde ''Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girdiği tarihten önceki fiil ve işlemlere, bunların hukuken bağlayıcı olup olmadıklarına ve sonuçlarına, bu fiil ve işlemler hangi kanun yürürlükte iken gerçekleşmişse, kural olarak o kanun hükümleri uygulanır.

Ancak, Türk Borçlar Kanunu'nun yürürlüğe girmesinden sonra bu fiil ve işlemlere ilişkin olarak gerçekleşecek temerrüt, sona erme ve tasfiye, Türk Borçlar Kanunu hükümlerine tabidir. '' hükmü düzenlenmiştir.

Bu durumda, mahkemece dava konusu kredi sözleşmesinin 24.11.2007 tarihli olduğu ve somut uyuşmazlığa sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın ilgili hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alınmaksızın 6098 sayılı TBK'da düzenlenmiş olan genel işlem şartları uygulanmak suretiyle davanın, sadece taraflar arasında akdedilen sözleşmedeki masraf alınacağına ilişkin hükmün genel işlem şartlarına uygun olmadığı gerekçesiyle kabulü doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.