Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/262 K.2015/4352

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/07/2014 tarih ve 2013/410-2014/233 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankadan aralarındaki kredi sözleşmesine istinaden çek hesabı açtırdığını, müvekkiline ait bazı çeklerin takas odasına ibraz edilmek sureti ile karşılıksız kaşesi basıldığını, bazılarının ise bugüne kadar bankaya dahi ibraz edilmediğini, davalı banka tarafından müvekkiline ait ... nolu hesabındaki 16.610,00 TL üzerine 24/10/2008 tarihinde bloke konulduğunu, tüm başvurulara rağmen geçen süre zarfında bloke edilen paranın ödenmediğini ileri sürerek müvekkilinin hesabında bulunan 16.610,00 TL’nin bloke tarihinden itibaren işleyecek en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile Genel Nakdi ve Gayri Nakdi Kredi Sözleşmesi ve Bankacılık Hizmetleri Sözleşmesi imzalandığını, davacıya ait 40 adet açık çek yaprağı nedeni ile nakit karşılık ayrılmasının davacı ile banka arasında imzalanan sözleşme hükümlerine uygun olduğunu, bankanın yasal yükümlülük tutarlarına ilişkin sorumluluğunun 30.06.2018 tarihine kadar devam ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 5941 sayılı çek kanununun geçici 3. maddesine göre mülga 3167 sayılı kanun hükümleri uyarınca düzenlenmiş olan eski çeklerin hukuki geçerliliğinin devam ettiği, bankaların müşterilere verdikleri eski çek defterleriyle ilgili olarak muhatap bankanın ödemekle yükümlü olduğu tutara ilişkin sorumluluğun 30/06/2018 tarihinde sona ereceği, davalı bankanın davacının hesabı üzerine bloke koymakla haklı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.