Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2654 K.2015/9256

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/12/2013 gün ve 2013/637-2013/503 sayılı kararı onayan Daire’nin 17/11/2014 gün ve 2014/10313-2014/17702 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankanın Y. A. Şubesi nezdinde TL ve döviz (USD) hesaplarının bulunduğunu, hesaplarındaki bakiyeyi öğrenmek için banka şubesine gittiğinde gerek TL ve gerekse USD cinsinden yaklaşık 350.000 TL tutarında parasının hesabında olmadığını öğrendiğini ileri sürerek,

şimdilik 2.500 TL ile 20.000 USD’nin yatırıldığı günden itibaren bankanın ödemesi gereken faiziyle birlikte oluşturacağı meblağa ihtarname ile temerrüte düşürüldüğü 08.07.2003 tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiş, 30.05.2008 tarihli ıslah dilekçesiyle ise (184.490) TL’nin yatırıldığı günden itibaren bankanın ödemesi gereken faiziyle birlikte oluşan meblağa, dava tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte ve kur farkıyla davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 17.11.2014 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.