Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2844 K.2015/7938

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/11/2014 tarih ve 2014/275-2014/324 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2012/83825 sayılı ve “Ç. E. – E. E.” ibareli marka başvurusunun, TPE YİDK’nın 2014-M-4753 sayılı kararıyla, dava dışı şirkete 2002/14605, 2002/30574, 2007/45843 sayılı ve “ ”, “ ”, “E.

İ.” ibareli markalara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek 556 sayılı KHK'nın 7/1 (b) maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa müvekkil şirket 1974 yılından bu yana gıda sektöründe faaliyet gösterdiğini, ticari hayata başladığı günden bu yana “E.” markasını kullandığını, redde dayanak markalar ile müvekkil markasının birbirinden farklı şekil, renk ve kelime unsurları içerdiğini, markaların KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında aynı ya da ayırt edilemeyecek düzeyde benzer olarak kabulünün mümkün olmadığını, tüketicilerin daha ilk bakışta söz konusu markaların arasındaki farklılığı seçebileceklerini ileri sürerek,

YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı tarafın “Ç. E. – E. E.” ibarelerinden oluşan markanın satışı teşvik amaçlı bir reklam sloganı niteliğinde olduğu, önceki markaları bilen kişilerin, sonradan başvuru konusu slogan markasını gördüklerinde, ilk anda ve derhal önceki markalarla bağlantı kurmayacakları, davacı tarafın 29, 30, 31, 35. sınıfta yer alan mal ve hizmetler yönünden 1994’ten bu yana tescilli çok sayıda “E.” ibareli markalarının davacı tarafa müktesep hak sağlayacak nitelikte olduğu, başvurunun 556 sayılı KHK’nın 7/1 (b) maddesi uyarınca reddinin doğru olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile TPE YİDK'nın 2014 -M-4753 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.