Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2864 K.2015/7574

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/11/2014 tarih ve 2014/40-2014/311 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 2011/51704 sayılı marka başvurusuna, müvekkilinin 00982, 2002/06955, 2005/02188, 2009/10472 sayılı markalarını mesnet göstererek yaptığı itirazın, TPE YİDK'nun 2013-M-7014 sayılı kararıyla reddedildiğini, oysa müvekkilin A. markası ve A harfinden oluşan logosunun kullanılarak ayırt edicilik kazandığını, tanınmış hale geldiğini, markaların benzer olduğunu, başvuru markasının müvekkiline ait olduğunun sanılacağını, seri marka izlenimi yarattığını, davalının kötü niyetli olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüz sayılmasına ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Diğer davalı vekili, markalarının redde mesnet markadan farklı olduğunu, markalarının S.-D isimli yazı tipi ile oluşturulduğunu, aynı fontun 1985’ten beri kullandıklarını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait markaların daire içerisinde “A” harfine benzeyen özel şekil unsurundan oluştuğu, şekil unsuru ters çevrildiğinde, davalı başvurusuna konu işaretin elde edileceği, markaların ses ve kavramsal özelliklerinin bulunmadığı, sadece şekil markası olduğu,

ortalama tüketici kitlesinin her iki markaya konu asıl unsuru da logo/şekil olarak algılayacağı, S.-D gibi özel yazı fontlarını ve buna konu işaretleri bilmelerinin kendilerinden beklenemeyeceği, markalar, ortalama tüketici kitlesinin genel izlenimi ve bütüncül bakış açısına göre karşılaştırıldığında, markalar arasında yüksek düzeyli görsel benzerlik bulunduğu, davacının itiraza dayanak markalarının tanınmış olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacını itiraza dayanak markaları kapsamında yer alan “41.01 Eğitim ve öğretim hizmetleri.

41.02 Sempozyum, konferans, kongre ve seminer düzenleme, idare hizmetleri 41.03 Spor, kültür ve eğlence hizmetleri 41.04 Dergi, kitap, gazete v.b. yayımlama hizmetleri 41.05 Film, televizyon ve radyo programları yapım hizmetleri 41.06 Haber muhabirliği hizmetleri, foto-muhabirliği hizmetleri” ve 42 (02) alt grup “Bilgisayar hizmetleri” hizmetler yönünden TPE YİDK kararının iptaline ve davalı markasının anılan sınıflar yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.