KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/2883 E., 2015/9989 K.·Mahkemesi : Ankara 4. Fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Ekim 2015
- Tarihi
- 17/03/2014
- Numarası
- 2013/45-2014/55
Karar Metni
285 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen17/03/2014 gün ve 2013/45-2014/55 sayılı kararı onayan Daire’nin 11/11/2014 gün ve 2014/10246-2014/17346 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin ''D. Pr.'' unsurlu marka başvurularına, davalının 2007/00961 sayılı ''D.'' ibareli markasını mesnet göstererek yaptığı itirazın, bir kısım marka başvuruları yönünden tamamen, bir kısım marka başvuruları yönünde ise kısmen kabul edildiğini, karara karşı müvekkili tarafından itiraz edilmiş ise de, itirazların nihai olarak YİDK kararı ile reddedildiğini, ret gerekçesi marka ile müvekkili marka başvurularının benzer olmayıp, karıştırılma ihtimalinin bulunmadığını, müvekkilinin ''B.A.'', ''A. Card D.'', ''A. D.' ve ''D. Card'' ibareli markalarının tanınmış olduğunu ve tescile konu markaların seri marka niteliğinde bulunduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/2883, K. 2015/9989, 6 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama