Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2899 K.2015/7656

Taraflar arasında görülen davada Edirne 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 12/11/2014 tarih ve 2014/262-2014/404 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davaların davacıları vekili, davalı E.. Y..’ın kullandığı, diğer davalı A.. Y..’a ait araçta yolcu olan müvekkillerinin murisleri Ş.Ç.Y. H. ve N. T.i’nin meydana gelen kaza sonucunda öldüğünü, kazada tüm kusurun davalı sürücüde olduğunu ileri sürerek, dava ve ıslah dilekçelerinde belirtilen tutarda destek ve manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar vekilleri, alkollü kişinin kullandığı araca binen murislerin de müterafik kusurlarının bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamsına göre, dava ve birleşik davalarda maddi tazminatlara ilişkin talep yönünden kapatılan Havsa Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/35 Esas üzerinden 21.12.2011 tarihinde verilen karar kesinleşmiş olduğundan maddi tazminat talepleri yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, dava ve birleşik davalarda manevi tazminatlara ilişkin talep yönünden kapatılan Havsa Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2003/77 Esas üzerinden 15.11.2006 tarihinde verilen karar kesinleşmiş olduğundan manevi tazminat talepleri yönünden yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.