Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/2911 K.2015/8549

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 43. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 26/02/2014 tarih ve 2013/198-2014/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi temlik alan TMSF vekili ile katılma yoluyla davalılar U.. U.. Y.. A.. ve N.. Y.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, B. İnşaat A.Ş’nin 16.06.2006 tarihli genel kurulunda yönetim kurulu üyeleri K.. U.., B.. U.., Y.. U.. ve denetim kurulu üyeleri olan diğer davalılar hakkında sorumluluk davası açılmasına karar verildiğini, şirketin 2001 ve 2002 yıllarında İmar O.’den kullandığı kredileri kendi işletme sermayesi ihtiyacı için ve randımanlı kullanmak yerine aynı gün diğer U. grubu firmalarına aktardıklarını, 2001 yılında B. İnş. A.Ş’ye 29.708 USD, Sistem İnş. A.Ş’ye 11.822 USD, A.

A. A.Ş'ye 34.502 USD ve 2002 yılında 206.433 USD kaynak aktarımı yapıldığını, her üç aylık dönemde O. S. faiz tahakkuku ve kur farkının aynı firmaya bir dekont ile yansıtma yoluna gidildiğini, Mart 2003 tarihinden sonra faiz tahakkuku yapılmadığını, bu kredilerden doğan alacakların 401.103,18 USD olduğunu ileri sürerek, ıslahla birlikte anılan meblağın zararın meydana geldiği tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı U.. U.. vekili, müvekkilinin U. Grubu şirketlerde çalışan inşaat mühendisi olması nedeniyle denetim kuruluna atandığını, şirketin U. ailesine ait olup, onların bilgisi dışında yönetilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin zarar verici bir işleminin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Y.. A.. vekili, müvekkilinin K. Elektrik A.Ş’de iş akdi ile çalışan genel müdür sekreteri olduğunu, işsiz kalmamak için verilen görevleri yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; yönetim ve denetim kurulu üyeleri olan davalıların dava konusu somut olay nedeniyle zararın meydana gelmesinde kusursuz olduklarını ispatlayamadıkları, zarardan sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 401.103,18 TL’nin (davalılar Ş.. A.. ve U.. U.. 47.980,34 TL'lik kısmından sorumlu olmak üzere) 10.000,00 TL’sine dava, bakiyesine 18.01.2008 ıslah tarihinden itibaren avans faizi işletilerek davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, temlik alan TMSF vekili ile katılma yoluyla davalılar U.. U.., Y.. A.., N. Y. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece verilen ilk kararın faiz yönünden temyiz edilmemiş olunmasından bu hususta davalılar yararına usuli müktesep hak oluşmasına göre, tarafların tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.