Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3072 K.2015/7594

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 15. Asliye TicaretMahkemesi’nce verilen 14/10/2014 tarih ve 2013/291-2014/220 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 07/12/1999 tarihinde 6.500,00 TL parasını Y. BANK A.Ş. K. Şubesi'ne yatırdığını, ancak vadesi gelmeden bankaya Devlet tarafından el konulduğunu ve parasının Y.S. O. Bank Ltd. isimli bir başka bankaya transfer edildiğini daha sonra öğrendiğini, Y. BANK A.Ş. ortakları aleyhine açılan ceza dosyasına müdahil olduğunu, bu davada davalı Bankanın külli halefi Y.Bank A.Ş'nin ve Y.Bank A.Ş'nin sahibi hakkında dolandırıcılık suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğunu ve bu ceza hükmünün onanarak kesinleştiğini, müvekkilinin parasının bugüne kadar ödenmediğini ileri sürerek 6.500,00 TL'nin 07/12/1999 tarihinden itibaren en yüksek Banka faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı ve husumet itirazında bulunmuş, müvekkili Banka ile Y. S.O. Ltd'nin farklı tüzel kişiliklere sahip kuruluşlar olduğunu, aralarında organik bağ bulunmadığını, davanın TMSF'ye yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil O. vekili; davanın TMSF'ye yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Feri müdahil TMSF vekili; davanın zaman aşımına uğradığını, hak düşürücü sürenin geçtiğini, husumet itirazında bulunduklarını, davacının da müterafik kusurunun bulunduğunu, bankanın sadece havale işlemi yaptığını ve sorumlu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davanın kabulü ile 6.500,00 TL'nin 07/12/1999 tarihinden itibaren yürütülecek ticari avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve feri müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davalı bankanın sorumluluğunun BK’nın 41, 55 ve TTK’nın 336'ncı maddelerinden kaynaklanmasına, davacının zararının parasını O. bankasından tahsil etme olanağının kalmadığının anlaşıldığı andan itibaren doğması nedeniyle zamanaşımı süresinin bu tarihten itibaren başlayacak bulunmasına göre, davalı vekilinin ve feri müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, somut olayda davacı alacağının esasen fona devredilen Y. A.Ş'nin işleminden kaynaklanması karşısında 5411 sayılı Bankalar Kanunu’nun 140. maddesi uyarınca mahkemece, davalı bankanın harçtan muaf olduğu belirtildikten sonra başvuru harcından sorumlu tutulmasına imkan verecek şekilde bu harcın yargılama giderlerinin içerisine dahil edilerek davalı bankadan tahsiline karar verilmesi ve istem halinde davacıya iadesine yönelik hüküm kurulmaması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulmasını gerektirmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın HUMK'nın 438/7'nci maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.