Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3204 K.2015/9337

Taraflar arasında görülen davada İzmir Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 30/12/2014 tarih ve 2014/39-2014/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin 2012/104892 sayılı "S." ibareli markasının yiyecek, içecek sağlanması hizmetleri alanında tescilli olduğunu, davalının markayı haksız ve izinsiz biçimde "büfe" işletmesinde yiyecek içecek hizmeti sağlayarak kullandığını, markaya tecavüz ettiğini ileri sürerek 556 sayılı KHK 66/c bendi uyarınca 2.000 TL maddi, 5.000 TL manevi tazminata karar verilmesini, fazla haklarının saklı kalmasını, tedbir kararı ile markayı içeren levhaların kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı katıldığı ön inceleme duruşmasındaki beyanında; davacının uyarısı üzerine safinaz ibaresini kullanmaktan vazgeçtiğini, Y. S. olarak faaliyete devam ettiğini, ancak tabela kendisine yediemin olarak bırakıldığı için tabelayı sökmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının "S." ibareli 2012/104892 nolu markanın sahibi olduğu, davalının, markadan haksız ve izinsiz biçimde yararlandığı, aynı sınıfta iltibas yaratacak ve tecavüz oluşturacak biçimde kullandığı, davalının iş yerini 09/09/2013'de açtığı ve davanın açıldığı 17/03/2014 tarihine kadar devam eden dönemde (yaklaşık 6 ay boyunca) markayı haklı bir sebep olmaksızın kullandığı, 556 sayılı KHK 66/c maddeye göre yıllık 3.000 TL lisans bedelinin belirlendiği,

ancak davalının sorumlu olduğu dönem faaliyete başlangıç tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında kalan 5 ay 18 günlük tecavüz dönemi için yıllık lisans bedelinin uyarlanması gerektiği, bu tutarın 1.379,28 TL olduğu, ayrıca marka sahibinin tecavüz nedeniyle uygun bir manevi tazminata da talep hakkı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 1.379,28 TL maddi ve 2.000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak, davacı tarafa ödenmesine, fazlaya ilişkin maddi tazminat kısmının saklı kalmasına, fazlaya ilişkin manevi tazminat isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı temyiz etmiştir. Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalının tüm temyiz itirazları yerinde değildir.