Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3311 K.2015/9336

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16/12/2014 tarih ve 2014/222-2014/272 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin P. HOTEL+şekil ibareli tanınmış markasının bulunduğunu, davalının ise N. P. HOTEL ve N. P. ibarelerini adına tescil ettirdiğini, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunduğunu, eylemin marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet teşkil ettiğini ileri sürerek davalı adına tescilli 2006/28279 ve 2007/38790 sayılı markaların hükümsüzlüğünü, marka hakkına tecavüz ve haksız rekabetin tespitini, menini, internet alan adının iptalini ve hükmün ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraf markalarının benzer olmadığını, P. ibaresinin otelcilik sektöründe zayıf bir marka olduğunu ve pek çok kullanımının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemizin 08.01.2014 tarihli 2013/8314 E. 2014/244 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; taraf markaları arasında 556 sayılı KHK'nın 8/1-b maddesi anlamında ilişkilendirilme ihtimalini de içerecek şekilde iltibas tehlikesinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı adına tescilli 2006/28279 sayılı N. P. HOTEL ibareli ve 2007/38790 no'lu N. P. ibareli markaların ayrı ayrı hükümsüzlüklerine ve TPE sicilinden terkinlerine, hükümsüz kılınıncaya kadarki tescile dayalı kullanım marka hakkına tecavüz ve haksız rekabet oluşturmadığından ve hükümsüzlük kararlarının ilanı gerekmediğinden sair tüm taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.