Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3316 K.2015/11154

Taraflar arasında görülen davada Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.04.2013 gün ve 2013/55-2013/583 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.11.2014 gün ve 2014/15197-2014/18049 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1998 yılında davalı Banka nezdinde açtırdığı hesabında bulunan paranın davalı Bankanın çalışanı tarafından usulsüz işlemlerle çekildiğini, zararının tazmini için Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülen davada 2006/61-71 E.K. sayılı karar ile 120.230.244,00 TL’nin dava tarihi olan 16.12.1994 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi oranı ile birlikte tahsiline karar verilip bu kararın kesinleştiğini, müvekkilinin alacağına geç ulaştığını, munzam zararının doğduğunu ileri sürerek, şimdilik 6.100,00 TL'nin işleyecek en yüksek banka mevduat faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 20.11.2014 tarihli kararı ile taraflar yararına bozulmuştur.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.