Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/332 K.2015/4906

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/09/2014 tarih ve 2014/409-2014/221 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 10.11.1999 tarihinde, %77 faiz ile toplam 22.000TL. parayı banka şubesindeki personelin yönlendirmesiyle ... Off-Shore Ltd.’ye yatırdığını, bankaya devlet tarafından el konulduğunu, müvekkilinin rızasının hata ve hile ile elde edildiğini ileri sürerek, 22.000,00 TL’nin %77 faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, kamu tüzel kişiliğine haiz Fon tarafından kendisine devredilen bankaların mudileri hakkında kamu gücüne dayalı olarak resen ve tek yanlı olarak tesis edilen ve idari nitelik taşıyan işlemler nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen zararların giderilmesi amacıyla Fon aleyhine açılan davada, kamu hizmetinin yöntemine ve hukuka uygun yürütülüp yürütülmediğinin, zararın doğumunda hizmet kusuru veya başka nedenle idarenin sorumluluğu bulunup bulunmadığının idare hukukun ilkelerine göre idari yargı yerinde saptanması gerektiği, yargı yolunun caiz olmadığı gerekçesiyle, dava dilekçesinin yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle HMK 114. maddesi uyarınca usulden reddine, davacının İdare Mahkemesinde dava açmakta muhtariyetine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.