Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3386 K.2015/10754

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapatılan) 22. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/05/2014 gün ve 2014/20-2014/127 sayılı kararı onayan Daire’nin 19/12/2014 gün ve 2014/13375-2014/2010 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalının 10.02.2009 tarihli protokol uyarınca bireysel satış personeli olarak işe başladığını, haklı bir sebep göstermeden de 24.07.2009 tarihinde işten ayrıldığını, davalı ile imzalanan protokolün 3 ve 12. maddesi uyarınca davacıya aracılık ettiği poliçeler üzerinden toplam 3.948,00 TL prim ve komisyon ödendiğini, davacının işten ayrılmasından kısa bir süre sonra aracılık ettiği 64 poliçeden 42 adedinin iptal edildiğini, davalının iptal edilen poliçeler nedeniyle ödenen prim ve komisyon tutarı olan 1.987,00 TL haksız kazanç sağladığını,

davalının protokolün 13/c. maddesinde düzenlenen rekabet yasağına da aykırı davranarak müvekkilinin işyerinden ayrılmasından kısa bir süre sonra aynı sektörde faaliyet gösteren başka bir sigorta aracılık hizmeti şirketinde işe başladığını, protokolün 13/c maddesi uyarınca davalının işten ayrılmadan önceki son ücreti 1.350,00 TL’nin 24 katı 34.400 TL cezai şart ödemesi gerektiğini ileri sürerek, 1.987,00 TL prim-komisyon ve 34.400,00 TL cezai şartın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 19.12.2014 tarihli kararı ile onanmıştır. Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur. Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, tüm Türkiye için rekabet yasağı öngören sözleşme hükmünün, mülga 818 sayılı BK'nın 349. maddesi karşısında geçerli bulunmamasına göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.