Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3458 K.2015/10955

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/12/2013 gün ve 2013/47-2013/330 sayılı kararı bozan Daire’nin 19/12/2014 gün ve 2014/13706-2014/20085 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin taşımasını üstlendiği ve C-2 yetki belgesinde kayıtlı çekici ve dorsenin Mersin Serbest Bölgesi’nden Irak’a taşımak için yüklediği iç cevizin yurt dışına çıkarılmadığını, gönderene iadesinin de yapılmadığını, Mersin Serbest Bölge Gümrük Müdürlüğü’nün talebi üzerine müvekkilinin gümrük beyannamesinde taşımaya teminat veren konumunda olmasından dolayı 67.644,92 TL gümrük vergisi, 2.249,64 TL KDV ve 16.367,49 TL gecikme zammı olmak üzere toplam 86.262,05 TL kamu zararını karşılamak zorunda kaldığını ileri sürerek, 86.262,05 TL’nin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.