Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3504 K.2015/10064

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09.09.2014 tarih ve 2014/57-2014/128 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankaya devirden önce Y. A.Ş.'nin Bursa Şubesi'ne 3.000,00 TL'yi 24/11/1999 tarihinde yatırdığını, paranın O. Ltd. hesabına gönderildiğinin beyan edildiğini, banka yöneticileri hakkında dolandırıcılık nedeniyle açılan ceza davaların söz konusu olduğunu, parasının halen kendisine iade edilmediğini ileri sürerek 3.000,00 TL'nin 24/11/1999 tarihinden itibaren değişen oranlarda avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka vekili; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, davacının müvekkilinden herhangi bir alacağı bulunmadığını, davanın TMSFye yöneltilmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil O. vekili; davada asıl muhatabın TMSF olması gerektiği, kendilerinin husumeti ve sorumluluklarının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Fer'i müdahil TMSF vekili; husumet, zamanaşımı ve hak düşürücü süre itirazında bulunmuş, davacılar murisinin müterafık kusuru olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamaına göre; davanın kabulü ile, hesaba davacı tarafından yatırılan 3.000,00 TL'nin 24.11.1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 2. maddesi gereğince işleyecek değişen oranlarda avans faiziyle davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili, feri müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekili ile fer’i müdahil TMSF vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, davalı bankanın 5411 sayılı Kanun’un 140. maddesi uyarınca harçtan muaf bulunduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde harçtan sorumlu tutulması doğru görülmediği gibi, yargılama giderleri içerisine dahil edilerek başvuru harcı, peşin harç ve vekalet harcının da davalı tarafa yüklenmesi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.