Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/351 K.2015/5535

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2014 tarih ve 2012/155-2014/935 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya personel taşıma hizmeti verdiğini, ancak 2010 yılı Haziran ayına ait 8 gün, 2011 yılı Haziran ayına ait 19 gün için hizmet bedelini alamadığını, ödenmeyen ücret bedelinin 33.672 TL'ye tekabül ettiğini, bu bedelin KDV'sinin de ödenmesi gerektiğini, ayrıca servis araçlarının uygunluk belgesinin olmadığı gerekçesiyle sözleşme feshedilerek 19.600 TL tutarındaki teminat irad kaydedilmişse de 23.06.2011 tarihine kadar tüm araçların bu belgeye sahip olduğunu ileri sürerek toplam 57.969 TL'nin teminatın irad tarihi olan 20.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesi ile haksız uygulama ile müvekkilinden ceza olarak kesilen 6.600 TL'nin de tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının hak edişleri ihtirazi kayıtsız tahsil ettiğini, 2010 yılı Haziran ayı için istenen ücretlerin hizmete başlama tarihinden öncesine ilişkin olduğunu, 2011 yılı içinse davacının gerekli belgeleri teslim edememesi sebebiyle sözleşmenin feshedildiğini, davacı alacağının doğmadığını, uygunluk belgelerinin de ibraz edilmemesi sebebiyle sözleşmenin feshinin ve teminatın irad kaydedilmesinin de hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 14.06.2010 tarihinde personel taşınması hakkında sözleşme imzalandığı, davacı kooperatif yetkilileri ile davalı idarenin görevlilerinin müşterek imzaladıkları tespit tutanaklarından davacı kooperatifin davalı idarenin personelini 02 ile 11 Haziran 2010 tarihlerinde de taşıdığı, yine taraflar arasında 2011 yılı için taşıma sözleşmesinin imzalandığı, davalı idare tarafından gönderilen yazı içeriğinde davacının 02.06.2011 ile 28.06.2011 tarihleri arasında personel taşıma hizmetini gerçekleştirdiğinin bildirildiği,

davalı idarenin her iki döneme ilişkin ücretleri ödemediği, davacı kooperatifin sözleşmeye aykırı olarak "S" plaka olmayan araçları servis hizmetine sunduğu, ayrıca yine sözleşme gereğince araçların 45 kişi kapasiteli olması gerekirken bir kısmının 28 kişi kapasiteli olduğu, bu nedenle davalı idarece bu durumu tespit eden tutanak tutulup sözleşmenin feshedildiği, teminatın da irat kaydedildiği, sözleşmenin feshi ve teminatın irat kaydedilmesinin sözleşme, şartname ve yasaya uygun olduğu, davacının dava dilekçesinde fazla kesilen cezanın iadesine ilişkin herhangi bir talebinin olmadığı,

dava dilekçesinde dava edilmeyen bir hususun ıslah yoluyla davaya konu edilmesine yasal imkan bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 39.732,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir. 1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, verilen personel taşıma hizmeti bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporlarında taraflar arasında imzalanan sözleşme tarihinden önce ve sözleşmenin feshinden sonra davacının fiilen taşıma hizmeti verdiği kabul edilmiş, ancak fiilen verilen hizmet bedelleri imzalanan sözleşmelerde belirlenen ücretler üzerinden hesaplanmıştır.

Taraflar arasında imzalanan sözleşmelerde davacının en az 45 kişilik 8 adet otobüs temin etmesi gerektiği uyuşmazlık dışıdır. Nitekim davalı idare davacının temin ettiği bir kısım otobüslerin 28 kişilik olduğu gerekçesiyle sözleşmeyi feshetmiştir. Bu durumda mahkemece 28 kişilik otobüsler için de 45 kişilik otobüslerin personel taşıma bedeli üzerinden yapılan hesaplama doğrultusunda davacı alacağının kabul edilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.