KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/3567 E., 2015/10770 K.·Mahkemesi : İstanbul (Kapatılan) 52. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2015
- Tarihi
- 06/03/2014
- Numarası
- 2012/215-2014/69
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/03/2014 gün ve 2012/215-2014/69 sayılı kararı onayan Daire’nin 24/11/2014 gün ve 2014/11175-2014/18169 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, davalı tarafın deniz yolu taşıması navlun bedellerini ve G.-C. yurt dışı iç nakliye masrafı, faturalarda belirtilen masrafları, bekleme ücretlerini ve liman masraflarını ödemediğini, alacağının tahsili için yapılan icra takibine davalının itiraz ettiğini ileri sürerek, icra takibe yapılan itirazın iptalini, %40'dan aşağı olmamak üzere davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, takip alacaklısının gerçekleştirdiği nakliyat işleminden kaynaklanan gecikme dolayısıyla müşterisi tarafından müvekkili aleyhine 12.000,00 GMP reklamasyon bedeli tahakkuk ettirildiğini, davacı firmanın kusurlu eyleminden kaynaklanan sebeplerle müvekkilinin mağdur olduğunu savunarak, davanın reddini ve müvekkili lehine %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata hükmedilmesini istemiştir.
Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/3567, K. 2015/10770, 20 Ekim 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama