Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/3604 K.2015/10092

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/05/2014 tarih ve 2013/37-2014/133 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra,

dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinden Pevriza'nın serbest avukat, Şahin'in ise Pevriza'ın müvekkili olduğunu, Şahin'in icra borcu için Pevriza'ın davalı A. A.Ş. nezdinde bulunan hesabına Şahin'in eşi tarafından 18.000 TL gönderildiğini, davalı Pevriza'nın Kayseri İcra Dairesi'nde bulunan icra dosyasına bu parayı yatırmak için uçak ile Kayseri iline gidip, davalı A.

A.Ş'nin Kayseri Şubesi'ne başvurduğunda, hesaptaki paranın internet bankacılığı yolu ile davalı Hasan'ın davalı İ.Bankası A.Ş'de aynı gün açılan hesabına aktarılarak çekildiğini öğrendiğini, davalı Hasan'ın parayı çekmesi, A. A.Ş'nin parayı koruyamaması, İ. Bankası A.Ş'nin Hasan tarafından hesap açılırken ve para çekilirken gerekli özeni göstermemesi, müvekkili Pevriza'nın GSM abonesi olduğu V.. A..'nin sim kart güvenliğini koruyamaması, A. İletişim Müzik ..

Ltd Şti'nin müvekkilinin sim kartını iptal ederek, sahte kimlik fotokopisine istinaden yeni sim kart çıkarması sebebiyle sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkili Pevriza için Kayseri gidiş dönüş uçak bileti ve sair giderler, icra dosya borcunun ödenememesi sebebiyle mahrum kaldığı vekalet ücreti olmak üzere 1. 000 TL maddi, zedelenen itibari ve yaşadığı üzüntü sebebiyle 20.000 TL manevi tazminat talep etmiş, maddi tazminat talebini ıslahen 30.471,00 TL'ye yükseltmiş, diğer müvekkili yönünden ise davadan feragat etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, her ne kadar davalı A.

A.Ş. kendisine emanet edilen paranın korunması konusunda sorumlu ise de, davacı Perviza'nın davacı Şahin'in vekili olarak hareket ettiği, hesabında bulunan paranın bu şahsın parası olduğu, tüm masrafları onun adına yaptığı, Kayseri İcra Dairesi'nde yapılması gereken işin fiili engeller nedeniyle yapılamamış olmasının müvekkilinden ücret istemesine engel olmayacağı, dava açma hakkının Şahin'e ait olduğu, davacı Pevriza'nın aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı, diğer davalılar kusurlu olsalar dahi bu hususu ileri sürme hakkının mevduatı saklamakla yükümlü olan davalı A.

A.Ş'ye ait olduğu, davacının bunlar aleyhine dava açamayacağı, öte yandan davacı Şahin tarafından davacı Perviza aleyhine aynı olay nedeniyle açılan tazminat davasının henüz kesinleşmediği, bu zararın istenebilmesi için bu paranın dosyanın davacısına ödenmesi gerektiği, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davacı Şahin'ın davasının feragat nedeniyle, davacı Pevriza'nın maddi tazminat talebinin aktif dava ehliyeti bulunmaması, manevi tazminat talebinin ise koşullarının oluşmaması nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

(1) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

(2) Davacı, davalı A.T.A.Ş nezdinde bulunan hesabındaki paranın internet bankacılığı kullanılarak diğer davalı Hasan'ın hesabına aktarıldığını, davalı bankanın özen yükümlülüğünü ihlal ettiğini ileri sürerek, hesapta bulunan 18.000 TL'nin davalı banka ve diğer davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir. Davalı A.nezdindeki hesap sahibinin davacı olması, 18.000 TL'nin bu hesaba gönderilmesi, davalı bankanın paranın muhafazası konusunda davacıya karşı sorumlu olması karşısında, paranın kim tarafından ve ne amaçla gönderildiğinin uyuşmazlığın çözümü bakımından bir etkisi bulunmadığı hususu gözden kaçırılarak yazılı gerekçe ile davalı banka aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.