KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/3674 E., 2015/12792 K.·Mahkemesi : Ankara 1. Fikri Ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2015
- Tarihi
- 28/05/2013
- Numarası
- 2012/53-2013/91
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28/05/2013 gün ve 2012/53-2013/91 sayılı kararı onayan Daire’nin 18/11/2014 gün ve 2013/17510-2014/17840 sayılı kararı aleyhinde davalı şirket vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin tanınmış bir müzisyen ve ressam olduğunu, davalı F.. Ş..'ın yazdığı ve diğer davalının yayınladığı ZAMAN GERİYE DÖNMEZ isimli romanda davacının hayatının anlatıldığını, davacının yayınlamak üzere kaleme aldığı anılarına ilişkin notların davalı F.. Ş.. tarafından bir şekilde ele geçirilerek roman yazıldığını, ancak bu romanda müvekkili hakkında küçük düşürücü gerçekte olmayan olayların anlatıldığını, bu nedenle müvekkilinin kişilik haklarına saldırı olduğunu iler sürerek, davalının tecavüzünün refini, romanın toplatılmasını, şimdilik 1.000 TL maddi ve 20.000 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Bu kez davalı şirket vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı şirket vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/3674, K. 2015/12792, 1 Aralık 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama