KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/383 E., 2015/5959 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 28 Nisan 2015
- Mahkemesi
- TİCARET MAHKEMESİ
Karar Metni
291 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada ... ... 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2013 gün ve 2012/933-2013/348 sayılı kararı bozan Dairenin 04/07/2014 gün ve 2014/6337 - 2014/12935 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı şirketin ortakları olduklarını, davalı şirketin 21.06.2012 tarihli genel kurulunda alınan 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12 ve 13 nolu kararların kanuna, anasözleşmeye ve afaki iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu, genel kurulda okunan raporların yetersiz bulunduklarını, raporlarda detaylı bilgiye yer verilmediğini, kâr dağıtılmasına ilişkin karar alınmayarak şirket ortaklarının kardan mahrum bırakıldıklarını, yönetim kurulu üyelerine toplantı başına 5.000 TL net ücret ödenmesinin kararlaştırıldığını, bu ücretin fahiş olduğunu ileri sürerek, söz konusu genel kurulda alınan kararların hükümsüz olduklarının tespitine, aksi halde iptallerine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, 21.06.2012 tarihli genel kurul toplantısında alınan 10 nolu kararın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar dairemizce taraflar yararına bozulmuştur.
Davalı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/383, K. 2015/5959, 28 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama