KÜNYE
11. Hukuk Dairesi 2015/3928 E., 2015/11470 K.·Mahkemesi : İstanbul (Kapatılan) 52. Asliye Ticaret Mahkemesi
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 3 Kasım 2015
- Tarihi
- 17/12/2013
- Numarası
- 2013/23-2013/300
Karar Metni
293 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 52. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/12/2013 gün ve 2013/23-2013/300 sayılı kararı bozan Daire’nin 26/12/2014 gün ve 2014/12248-2014/20419 sayılı kararı aleyhinde davalı M. A.Ş. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkete verdiği römorkör ve kurtarma hizmeti nedeni ile tarife gereği toplam 30.456,32 TL üzerinden davalıya karşı başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptali ile takip talebinde belirtilen alacağın % 20'sinden aşağı olmamak üzere davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tarafların sulh olmalarının davayı sona erdiren taraf işlemlerinden olduğu gerekçesiyle, davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, donatana izafeten acente hakkında usulüne uygun açılmış bir dava bulunmaması ve usul yasasında dahili dava müessesesi olmaması gerekçesiyle de, donatana izafeten M. Deniz Acenteliği A.Ş. hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.
Bu kez davalı M. A.Ş. vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı M. A.Ş. vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi, E. 2015/3928, K. 2015/11470, 3 Kasım 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama